De rode draad

In slaap vallen met een boek over mijn hoofd.

Op de achterbank in de auto met een grote stapel boeken tussen mij en mijn broer in, terwijl we naar Zeeland rijden.

In de gangen van de middelbare school tijdens de wisseling van les nog even snel een stukje lezen.

Onderweg naar mijn vervolgopleiding met altijd dat extra leesboek in mijn tas naast mijn schoolboeken.

 

Lezen heeft altijd al een groot deel van leven ingenomen. Het geeft plezier, je verliezen in een verhaal, herkenbaarheid en ook rust. De dag kan niet afgesloten worden als ik niet even heb gelezen, al zijn het maar een paar bladzijdes.

Mijn collectie boeken was altijd vrij aanzienlijk. Vroeger zelfs genummerd, want er moest natuurlijk wel bijgehouden worden hoeveel ik eigenlijk echt daadwerkelijk bezat. Lijstjes bijhouden van wat ik al had en wat ik nog wilde aanschaffen. Alles tot in detail bijgehouden. Zowel thuis als later op mezelf moesten er wel genoeg boekenkasten zijn om mijn kleine bibliotheek te huisvesten.

Hoeveel geld zal ik wel niet besteed hebben aan het kopen van nieuwe boeken? Series moesten natuurlijk wel compleet zijn, anders klopte het niet in de kast.

 

Na een goede poging tot het minimaliseren van mijn bezittingen trok ik de conclusie dat ik niet al die boeken die ik wilde lezen, ook daadwerkelijk wilde bezitten. Dit zorgde er voor dat ik bewustere keuzes maakte hierin. Een boek waarvan ik verwachtte er snel doorheen te vliegen kan tegenwoordig ook prima geleend worden bij de lokale bieb. Maar als ik er vooraf de toegevoegde waarde wel van zie qua belevenis of kennis, dan wordt het nog wel degelijk echt gekocht. Bij voorkeur wel in de stad bij de boekenwinkel met een uitgebreid aanbod, maar anders zo mogelijk online bij de schrijver zelf. Bewuster kiezen.

 

Bewuster kiezen doe ik de laatste jaren ook voor mezelf.

Dit heeft wat tijd gekost, maar heeft me al zoveel opgeleverd.

Mijn persoonlijke ontwikkeling staat hoog op de wensenlijst van tijdsbestedingen voor mezelf. Wat er dus ook toe geleid heeft dat ik mijn langgekoesterde wens van het schrijven van een eigen boek nu weer naar boven heb gehaald.

Door het volgen van de cursus Leven Als Kunstenaar van Judith Vissers (@tanteagaath) heb ik mij beseft dat ik schrijven heerlijk vind om te doen. Ik kan er van alles in kwijt, van verdriet tot blijdschap, van humor tot zelfreflectie. Dit hoeft niet noodzakelijkerwijs pas gedeeld te worden nadat ik de beste Nederlandse roman ooit heb geschreven.

Dat kan ook gewoon nu, tijdens mijn leerproces. Gedichten, korte verhalen, losse hersenspinsels. Het plan is om te creëren en zonder zwaar oordeel van mijn eigen kant te delen. De angst van het falen wordt aan de kant geschoven, in een doos gestopt en onderin de kast gezet. Gewoon doen en maar zien waar het schip strand.

 

Eigenlijk start ik hiermee dus een nieuwe rode draad in mijn leven, namelijk mijn eigen creaties maken voor het mogelijke leesplezier van een ander en anders in ieder geval dat van mijzelf.

Ik wil op deze manier mijn reis met jullie delen. Niet alleen het eindresultaat, maar alle paden die ik onderweg bewandel.

 

Liefs,

Suus

@hetregentgedachten

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *