Men zegt wel eens dat angst een slechte raadgever is, maar daar ben ik het niet mee eens. Natuurlijk kan het een effectieve methode zijn om je leven niet in gevaar te brengen, maar aangezien deze situaties vaker niet dan wel aanwezig zijn in onze huidige leefomgeving is dit niet het soort angst wat ik bedoel.
De angst om fouten te maken.
De angst om slechte beslissingen te nemen.
De angst om jezelf te laten zien.
De angst om je wensen uit te spreken.
Deze angsten zouden geen leidraad moeten zijn voor de manier waarop je je leven leidt. Helaas is dit vaak toch wel het geval. Door namelijk je eigen pad te kiezen steek je je kop boven het maaiveld uit. Je wordt kwetsbaarder, omdat je jezelf toont zoals je echt bent of wilt zijn. Hiermee loop je het risico om andermans mening naar je hoofd geslingerd te krijgen, in zowel positieve als negatieve manier. Die negatieve meningen zijn de boosdoeners. Wie zit er nu eigenlijk te wachten op een ander zijn afkrakende kritiek?
Natuurlijk zullen er mensen zijn die dit vanaf dag één moeiteloos van zich af kunnen laten glijden, maar daar hoor ik niet bij. Ik heb moeten leren om niet altijd andermans gedachten in te vullen en beter te leren luisteren naar de mijne. Mijn gevoel als leidraad te leren nemen en angst op de juiste momenten terzijde te schuiven.
Als je weet wat je eigenlijk zou willen bereiken of wat je allergrootste wensen zijn, dan is angst die kriebel in je buik die je vertelt dat je bang bent om dit avontuur echt aan te gaan en stappen te zetten om het misschien wel echt werkelijkheid te kunnen laten worden. De onzekerheid over wat je te wachten staat levert risico`s, omdat je buiten je eigen veilige bubbel moet stappen.
Deze angst mag aan de kant geschoven worden, zelfs op het moment dat je er misschien nog niet helemaal klaar voor lijkt te zijn. Gewoon om de boel echt in gang te zetten.
Zonder angst, geen avontuur.
Het pad zal niet altijd meteen soepel verlopen, maar dat is ook niet nodig.
De hobbels en kuilen onderweg leren je om flexibel te zijn. Nieuwe vaardigheden leer je niet zonder af en toe gefrustreerd te zijn, omdat het niet zo snel gaat als je vooraf gehoopt had. Onderweg geregeld reflecteren en bijsturen zal wel zorgen voor ontwikkeling.
En uiteindelijk bereik je dan hopelijk je doel. Je wens komt uit!
En zo niet? Dan kun je in ieder geval niet terug kijken en zeggen dat je de angst hebt laten winnen. Niet alles hoeft een succes te worden, maar zonder proberen kom je nergens.
Op dit moment ben ik mijn eigen woorden in de praktijk aan het toepassen.
Jarenlang die sluimerende droom om schrijver te zijn en denken dat het niet voor mij weggelegd is. Door een vastomlijnd idee van wat een schrijver is, maakte ik het heel groot voor mezelf en daardoor onbereikbaar. Ik stopte het dus weg in een la en liet het voor wat het was.
Toen kwam het moment dat ik na ging denken of wat ik eigenlijk echt zou willen en was ik niet meer alleen bezig met wat noodzakelijk of praktisch was in mijn leven.
Dit heeft er toe geleid dat ik mezelf nu met kracht een schrijver durf te nemen.
Nee, veel ervaring heb ik nog niet, maar als ik nooit was begonnen zou het nog minder zijn.
Op dus naar een leven met kriebels in mijn buik en klamme handjes, maar vol met pogingen tot het leven van mijn wens.
Liefs,
Suus
@hetregentgedachten